Even iets tussendoor

De laatste weken heb ik hard gewerkt aan het deken voor Yves en ik had even nood aan iets anders. Het was ook niet echt weer om aan een fleecedeken te werken 😊.

Ver moest ik niet zoeken voor een UFO om aan verder te werken. Ik heb nog een projectje met hexagonnetjes liggen waar ik in 2011 of zo aan begon. Maar buiten stofjes rond de kartonnetjes driegen en een aantal bloemen in elkaar zetten heb ik er nog niet veel aan dood gedaan.

En nu waren mijn kartonnetjes op dus moest ik wel wat grotere stukken ineen steken om een aantal kartonnetjes te kunnen recupereren.

Dus is het eerste deel, van wat een bedsprei voor een tweepersoonsbed moet worden, een feit. En ik ben er nu al blij mee 😍.

Nu is het wat afgekoeld ik kan ik weer verder met het deken. Nog een paar dagen en dan kan ik het afgewerkte resultaat laten zien.

Tot binnenkort.

Advertenties

Een deken voor mijn ventje

Enkele jaren geleden maakte ik een dekentje met stof van Frozen voor Alexia. Met een fleece aan de achterkant is het een knuffeldeken voor in de zetel.

Mijn echtgenoot was een beetje jaloers en vroeg me ook voor hem een deken te maken. Tuurlijk, geen probleem, alle redenen om te patchen zijn goed 😁.

Het duurde even voor hij eruit was wat hij erop wou. Ik had het kunnen verwachten dat hij het me niet makkelijk zou maken. Hij kwam aanzetten met een schermafdruk van zijn karakter uit het online spel van Star Wars.

Om het op een handige manier te vergroten zette ik er een raster op.

Daarna tekende ik op een groot papier roosters van 10 x 10 cm en tekende het op ware grote over.

Aan de hand daarvan kon ik dan de delen overnemen op de stoffen en het geheel in elkaar steken. Zonet naaide ik het laatste lapje eraan.

Er moet nog wat geapliqueerd worden en de schaduwen ga ik met textielverf doen. Nog wel wat werk dus, maar ik ben blij dat de basis al zo goed gelukt is.

Tot binnenkort voor het vervolg.

Wat vliegt de tijd

Amaai, ineens is het weer 6 maanden geleden dat ik mijn gedachten hier neerschreef. En dat is niet omdat er niets was om over te schrijven. Het kwam er gewoon niet van.

Want ik ben met vanalles druk in de weer geweest. Alleen de afwerking laat wat op zich wachten. 1 quilt moet ik nog ombiezen, 2 quilts liggen klaar om te quilten, alweer een aantal nieuwe 30×30 opdrachten gekregen en afgewerkt, maar ook nog 2 waar ik enkel het idee al in mijn hoofd heb zitten. En dan ben ik eindelijk ook aan het dekentje voor de hubbie begonnen.

Wat ik wel kan laten zien is het dekentje dat ik maakte voor de geboorte van het kindje van mijn broer (waar ik meter van ben). Zijn naam is Oliver 😍.

Ooit had ik het idee om van deze zelfgeverfde stofjes in combinatie met I spy stofjes een sprei voor een kinderbed te maken, maar omdat onze kids er ondertussen al zijn uitgegroeid en de sprei nog steeds niet was gestart besloot ik er 2 babydekentjes van te maken.

Al bij al is dit dus ook weer een afgewerkte UFO.

Tot gauw.

Patchwork voor beginners les 2

patch beginners les2

Afgelopen dinsdag kreeg Isabelle les 2 in de reeks patchwork voor beginners. Ze had 3 weken tijd om haar top af te werken. Ik vind het heel mooi geworden. De kleuren werken mooi samen en er is voldoende contrast. De kleine vakjes tussenin geven het een speelse toets, ja ik vind dat het heel mooi geworden is.

Ze koos er voor om een kussen te maken van 45x45cm en hierboven zie je het resultaat van haar noeste arbeid.

Klaar dus om te dubbelen. Een stuk fiberfill en een stuk oud laken voor de achterkant en we konden aan het driegen beginnen.

Dan was het tijd voor het echte werk: het quilten. We hebben goed en lang geoefend op de techniek zoals ik het ooit leerde van Griet Knops. Het ging een beetje moeizaam, maar op het einde had ze het toch te pakken. Ik kon geen foto nemen van het resultaat van deze les omdat er nog geen zichtbaar resultaat was. Ik kreeg de indruk dat ze wat streng was voor zichzelf, ze vond haar steken veel te groot en begon dus steeds opnieuw.

We zullen allemaal moeten wachten tot de volgende les om het resultaat te zien :).

Eerste UFO afgewerkt

image

Diepe zucht, opgelucht, mijn eerste UFO afgewerkt dit jaar. Het is een projectje waar ik de afgelopen 10 jaar niet meer aan doorgewerkt had. Tot voor een paar weken lag het nog gedubbeld in de doos, klaar om gequilt te worden. Het is anders wel iets dat ik goed kan gebruiken. Ik weet niet of het een officiele naam heeft, dus ik noem het dan maar een patchworklapjesboek. Binnenin zitten ‘pagina’s’ van katoenen fiberfill waarop je dan lapjes kan leggen die je aan elkaar wil naaien.

image

image

Als ik ergens naartoe ga en ik weet dat ik moet wachten dan neem ik steeds iets mee om te naaien, omdat ik niet graag zit te niksen. Dit boek is daar een heel handig hulpmiddel voor. De lapjes die je wil naaien zitten altijd mooi op hun plaats en het is ook makkelijk weg gestoken. Ik ga hem zeker ook hier thuis gebruiken. Omdat mijn hobbykamer op zolder is, en ik daar niet graag de hele avond in mijn eentje zit, kan ik hierin projectjes mee naar beneden brengen en achteraf snel terug opruimen.
Ik heb het idee van mijn moeder die er ondertussen al 2 heeft, maar in een kleiner formaat. Deze is 45x45cm en de pagina’s zijn 40x40cm. Er zitten 4 dubbele lagen in, dus samen 8 pagina’s of 16 bladzijden.

image

Ik ben heel blij dat dit eindelijk afgewerkt geraakt is en het zal in de toekomst zeker heel intensief gebruikt worden.
De volgende UFO die ik ga afwerken is een miniquiltje met windmolentjes. Er moet nog een boordje aan en dan is hij ook klaar voor te quilten. Binnenkort dus een nieuwe UFO-update.

Geboortekadootje

Op 30 december 2015 werd mijn petekindje Elfia geboren. En voor een petekind moet je toch iets speciaals doen vond ik. Dus maakte ik een groeimeter in patchwork.

Omdat de mama en papa het geslacht geheim hielden tot op de grote dag besloot ik er een regenboog van te maken. Het idee haalde ik van Pinterest (zoals ontzettend veel ideeën trouwens). Elk lapje is 1 cm hoog en 2 cm breed en in totaal zijn het er 140, van 40 cm tot 180 cm, dat zal wel volstaan dacht ik. De volledige afmeting is 28 x 147 cm. Dit project kan makkelijk met de machine gemaakt worden, maar ik naai liever met de hand. Om ervoor te zorgen dat de lapjes allemaal mooi 1cm waren heb ik wel een vliseline met ruitjes gebruikt (gekocht bij Veritas) om de lapjes op te naaien.

De cijfertjes schreef ik er op met textielstift.  Ik heb eerst een testlapje gewassen en de stift heeft de was test goed doorstaan. Daar had ik een beetje schrik van omdat ik vaak hoor dat sommige textielstiften toch nog uitlopen of een waas achterlaten bij het wassen.

En nu kunnen ze dus zelf de lengte van Elfia bijvullen en zo de groei van hun dochtertje opvolgen. Ik weet zeker dat er een plaatsje zal zijn in haar kamertje, waar de papa in de laatste maanden nog zo hard aan gezwoegd heeft, om deze op te hangen.